Puchowe kołdry

Puchowe kołdry przestają być modne. Przez długie lata uważano, że są niezastąpione przy grypkach, chrypkach, łamaniu w kościach i bólach stawów, a przy tym najzdrowsze do spania. Służyły nieraz i służą nie tylko jednemu pokoleniu, nie prane, nie czyszczone i coraz cięższe od wchłoniętego kurzu i potu. Pranie kołder i poduszek z pierza jest dość skomplikowane. Robi się to raczej rzadko, dlatego brudny puch i pierze są doskonałym miejscem rozmnażania się roztoczy - małych żyjątek, które dobrze się czują tam, gdzie gromadzi się kurz, a więc w naszych poduszkach i kołdrach. Roztocze wywołują często rozmaite alergie: kichanie, drapanie w gardle i kaszel. Wielu lekarzy uważa, że pierze i puch w naszych kołdrach, pierzynach i poduszkach, wchłaniające nie tylko brud i pot, ale i nie przepuszczające powietrza, mogą być przyczyną astmy, reumatyzmu, zapalenia mięśni. Osoby śpiące w „puchach" pocą się i przegrzewają. We śnie odkrywają się, aby się ochłodzić. Takie gwałtowne ochłodzenie rozgrzanego ciała jest często przyczyną przeziębień i innych dolegliwości.

Nadmiar witamin

Przyjmowanie witaminy PP bez wskazań lekarza może nasilać objawy choroby wrzodowej ze względu na silną kwasowość tej witaminy, wywoływać bóle brzucha, nudności i biegunkę. Nadużywanie witaminy PP może powodować zaburzenia I rytmu serca, a także świąd, wysypkę oraz nadmierne rogowacenie skóry. Pogarszają także tolerancję glukozy, doprowadzając nawet do rozwoju cukrzycy. Witamina B12 w dawce 15 mg dziennie może wpłynąć na zmianę rytmu serca, być przyczyną złego samopoczucia i wzmożonej pobudliwości nerwowej. Czasem aż trudno się oprzeć kuszącym reklamom preparatów witaminowych, którym przypisuje się właściwości hamujące proces starzenia, potęgujące żywotność czy seks. Sięgamy więc po cudowne kapsułki, a jednak. Poważne konsekwencje możemy ponosić w razie przedawkowania witamin, które rozpuszczają się w tłuszczach i mogą odkładać się w organizmie. Na przykład przy przedawkowaniu preparatów farmakologicznych zawierających witaminę A możemy odczuwać osłabienie mięśni, mogą też pojawić się owrzodzenia skóry, łysienie, wytrzeszcz oczu oraz sztywność kończyn. Równie niebezpieczne jest niewłaściwe użycie preparatów z witaminą D, która w większych ilościach okazuje się toksyczna.

Higiena stóp

Po umyciu dobrze jest wetrzeć w stopy dermosan lub maść z witaminą A. Wskazane jest także używanie kremu złuszczającego zrogowaciały naskórek. Stosuje się go co kilka dni, dzięki czemu skóra na piętach jest gładka i miękka. Gdy na stopach pojawiają się modzele lub nagniotki, można próbować usunąć je smarując specjalnymi maściami. Jeśli nie da to rezultatów, trzeba zwrócić się do pedicurzystki, a czasem nawet do chirurga. Paznokcie obcinamy (najlepiej cążkami), co 3-4 tygodnie zawsze po uprzednim wymoczeniu stóp. Nie należy obcinać ich zbyt krótko ani nadmiernie wycinać po bokach, gdyż grozi to wrastaniem w boczne ścianki palca. Wrastające paznokcie wymagają zabiegu chirurgicznego. Na podeszwach pojawia-ją się często brodawki. Nie są to odciski, jak sądzą niektórzy, lecz choroba wirusowa. Brodawka głęboko wrasta w naskórek i powoduje dość silny ból podczas chodzenia. Leczenie polega na złuszczaniu (chore miejsca smaruje się 20-procento-wą maścią salicylową), zamrażaniu ciekłym azotem, łyżeczkowaniu lub elektro-koagulacji. W razie skłonności do odrastania wskazany jest zabieg chirurgiczny,

Co pić?

Wody mineralne mogą pochodzić z naturalnych źródeł albo być sztucznie nasycone solami mineralnymi. Niektóre z nich (alkaliczne, siarczone, siarczkowe, solanki) mają działanie lecznicze i nie mogą być pite przez wszystkich. Szczegółowe zalecenia podane są na etykietach. Niektóre wody mineralne, tzw. stołowe, są gazowane dwutlenkiem węgla. Działają one pobudzająco, wzmagają apetyt, przyspieszają przemianę materii, ale nie mogą być pite przez osoby cierpiące na dolegliwości przewodu pokarmowego, np. wzdęcia, niestrawność. Napoje gazowane są produkowane z wody pitnej nasyconej dwutlenkiem węgla. Mogą być bez dodatków (woda sodowa) lub z dodatkami kwasów spożywczych, cukru, soków owocowych, witamin, barwników smakowych i zapachowych (lemoniada, oranżada, cytronela). Woda sodowa o temperaturze 10°C znakomicie gasi pragnienie, natomiast napoje gazowe słodzone - gorzej. W czasie upałów lepiej pić napoje gazowane z dodatkami soków warzywnych, przypraw korzennych bądź ziół. Gorzkawy smak mają toniki, gdyż zawierają niewielki dodatek chininy. Napoje silnie gazowane z zawartością kofeiny to Coca-cola, pepsi-cola i wiele podobnych do nich. Podaje się wyłącznie ochłodzone do temperatury 4°C.

Trucie paleniem

Badania naukowe wciąż dostarczają nowych dowodów na to, że palenie papierosów jest bardzo szkodliwe. Stwierdzono, że sprzyja ono rozwojowi chorób serca i zwiększa niebezpieczeństwo zachorowania na wrzód żołądka i dwunastnicy, powoduje przewlekłe zapalenie oskrzeli i rozedmę płuc. Nałogowi palacze częściej niż niepalący chorują na raka płuc, gardła, krtani czy przełyku (a więc narządów narażonych bezpośrednio na działanie dymu papierosowego), ale i na raka pęcherza moczowego, nerek, trzustki. Świadczy to o tym, że palenie papierosów nie tylko działa szkodliwie na poszczególne narządy, ale także upośledza mechanizmy obronne całego organizmu. Osoby palące najczęściej bronią się przed tymi informacjami i nie chcą przyjmować ich do wiadomości. Z punktu widzenia psychologii jest to zrozumiałe. Nikt nie lubi przyznawać, że coś, do czego się przywiązał, może mu szkodzić. Co ciekawe jednak, także możliwość szkodzenia innym jest z reguły przez palących odrzucana jako bezsensowna.

Jad Kiełbasiany

Zatrucie jadem kiełbasianym, zwykle niebezpiecznym rodzajem zatrucia pokarmowego, które zawsze zagraża życiu chorego. Większość zatruć ma miejsce na wsi, a ich częstą przyczyną są zakażone przetwory własnej produkcji: konserwy mięsne i warzywne solone i wędzone ryby, peklowane i solone mięsa, domowe wędliny. (Uwaga: z ryb nie wolno przygotowywać konserw sposobem domowym). Objawy zatrucia występują zwykle w ciągu 12-24 godzin po spożyciu skażonego pokarmu lub mogą pojawić się później, co daje lepsze rokowania. Mogą być poprzedzone zaburzenia;?, źołądkowo-jelitowymi, jak: bóle żołądka, zawroty głowy, nudności, wymioty i biegunka, które często są traktowane jako zwykła niedyspozycja przewodu pokarmowego. Jad w wyniku działania powoduje niewyraźne i podwójne widzenie, opadnięcie powiek, brak zdolności reagowania na światło, chrypkę, osłabienie głosu lub bezgłos oraz utrudnienie połykania i ból gardła (porażenie mięśni krtani i gardła) oraz zaburzenia słuchu. Pojawia się też postępujące porażenie mięśni szyi i kończyn oraz zmniejszenie wydzielania śliny, śluzu i potu. Temperatura ciała obniża się i to jest dodatkowym sygnałem rozpoznawczym i ostrzegawczym w tym schorzeniu. W razie wystąpienia objawów zatrucia należy ja najszybciej umieścić chorego w szpitalu. Rokowanie zależy od wielkości spożytego jadu oraz od wczesnego rozpoczęcia leczenia.

Otyłość

Ludzi otyłych jest coraz więcej. Główną przyczyną jest to, że jemy zbyt tłusto i zbyt dużo, więcej niż potrzebuje nasz organizm. Warunkiem pozbycia się otyłości jest przestrzeganie diety, najlepiej zaleconej przez lekarza i indywidualnie opracowanej z uwzględnieniem wieku, stopnia otyłości, rodzaju pracy, chorób towarzyszących itp. Zasadą diety jest taki dobór artykułów żywnościowych, aby osoba odchudzająca się nie odczuwała głodu. Produkty spożywcze - przy niskiej wartości kalorycznej - powinny mieć dużą objętość, aby w ten sposób dawać poczucie sytości. Polecane są tu niektóre warzywa, np. ogórki, rzodkiewka, kapusta, szpinak, sałata, fasolka szparagowa, pomidory; można podawać je w dowolnych ilościach. Owoce natomiast należy jeść z umiarem. Dla osób pragnących schudnąć podstawowymi produktami spożywczymi, poza warzywami i owocami, są: jaja, chude mleko, chudy biały ser, chude mięso i chude ryby. Nie wolno jeść czekolady, cukru, miodu, należy ograniczyć tłuszcze. Trzeba również zrezygnować z potraw mącznych, kasz, sosów, zup podprawianych mąką i tłuszczem.

Zaparcia

Wiele osób cierpi na zaparcia. Przyczyną tej dolegliwości jest zwolnione opróżnianie się przewodu pokarmowego. Niestrawione resztki pokarmowe zalegają w jelitach, wydzielając trujące substancje, które przenikają do tkanek. Prowadzi to do złego samopoczucia, utraty apetytu i ogólnego osłabienia. Przyczyny zaparć bywają różne. Te, które są wywołane przeszkodą mechaniczną (np. zwężeniem jelita) lub są objawem niektórych chorób, wymagają leczenia farmakologicznego bądź nawet operacyjnego, o czym decyduje lekarz. Częste jednak są zaparcia przewlekłe, zwane też nawykowymi, w których można pomóc sobie samemu przestrzegając pewnych zachowań i dietetycznych rygorów.
Rozróżnia się trzy rodzaje zaparć przewlekłych:
• atoniczne, w których jelita są „leniwe", mają upośledzoną zdolność do obkurczania się i dlatego pokarm przechodzi przez nie powoli;
• kurczowe, w których występują bóle brzucha, wzdęcia, a czasem słyszalne na odległość kruczenia. Kał ma grubość ołówka lub przypomina kał owczy (twarde kulki);
• odbytnicze, nie powodujące na ogół dolegliwości poza uczuciem zalegania kału w odbytnicy.

Kiełki

Nie tylko otręby, ale i kiełki trafiają na nasze stoły, powinniśmy jednak jadać je znacznie częściej, gdyż są to prawdziwe skarby nie| bez racji nazywane pokarmem życia. Kiełki zawierają dużo witamin (C oraz z grupy B), składników mineralnych i naturalnego błonnika J
Można je sporządzać z nasion rzodkiewki, słoneczników, rzeżuchy, lnu, lucerny siewnej, gorczycy, zielonego groszku, pszenicy. Przebrane i opłukane nasiona wsypujemy do słoika, zalewamy wodą, przykrywamy gazą] Po 8 godzinach wodę wylewamy, nasiona dwa razy dziennie płuczemy], aby były stale wilgotne. W czasie kiełkowania słoik przechylamy dnem do góry pod kątem 45°, aby woda ściekała, i ustawiamy w ciepłym, ciemnym miejscu. Pszenicę lub rzeżuchę możemy wysiać na wilgotną ligninę ułożoną na talerzyku odwróconym dnem do góry. Czas kiełkowania dla pszenicy wynosi 1 -2 dni, dla słonecznika 2 dni, rzodkiewki 5, lucerny 5-M dni. Kiełki można dodawać do różnego rodzaju sałatek i surówek.