Szkodliwe opalanie

Wiadomo, że słońce przyspiesza proces starzenia się skóry. Kąpiele słoneczne zażywane w nadmiarze mogą spowodować nowotwory skóry. Z drugiej jednak strony słońce działa korzystnie przy leczeniu wielu chorób skóry, np. trądziku młodzieńczego, egzemy, łuszczycy, bielactwa, łysienia plackowatego. Ma także dobroczynny wpływ przy anemii, nerwicach wegetatywnych, chorobach przemiany materii. Ponadto działa bakteriobójczo i wzmaga odporność organizmu. Jak więc się opalać, aby korzystać z dobroczynnego działania słońca, a jednocześnie unikać ujemnych skutków opalania? Osoby, którym lekarz zalecił opalanie się, powinny ściśle zastosować się do jego wskazówek, co do czasu i pory przebywania na słońcu. Mogą się opalać, ale ostrożnie i z umiarem, osoby zdrowe do trzydziestego roku życia. Skórę przed opalaniem należy posmarować środkiem zawierającym filtr słoneczny odpowiedni do karnacji. Dobry środek do opalania to taki, który jest bezbarwny, nie drażni skóry, nie zmywa się w wodzie ani nie rozpuszcza pod wpływem potu. Opalanie zaczynamy od kilkuminutowych naświetleń, by uniknąć poparzeń. Aby nie dopuścić do nadmiernego wysuszenia skóry, po opalaniu się trzeba posmarować ją kremem, tłustym lub nawilżającym.

Łuszczyca

Łuszczyca jest jedną z najczęstszych chorób skóry. Ze względu na przewlekły przebieg i liczne nawroty jest jednym z największych problemów lecznictwa dermatologicznego. Nieznany jest czynnik wywołujący łuszczycę, toteż leczy się wyłącznie objawy choroby, a nie jej przyczyny. Zwykle pierwszym objawem jest nieswędząca osutka, złożona z drobnych grudek pokrytych srebrzystymi łuskami. W późniejszym okresie grudki zlewają się w różnej wielkości ogniska, z których osypują się łuski. Łuszczyca najczęściej występuje na łokciach, kolanach, owłosionej skórze głowy i w okolicy krzyżowo-lędźwiowej. Wielkość wykwitów skórnych jest różna - od łebka szpilki do dużych plackowa-tych ognisk, obejmujących również paznokcie. Celem leczenia łuszczycy jest zmniejszenie nasilenia choroby lub osiągnięcie jak najdłuższych okresów remisji (przejściowego ustąpienia objawów choroby). Chodzi o to, aby doprowadzić do przejścia łuszczycy z postaci objawowej w skąpo-objawową lub utajoną. Ponieważ łuszczyca ma różnorodne postacie i różny przebieg, każdy chory wymaga indywidualnego potraktowania przez lekarza.