Bóle kręgosłupa

Bóle kręgosłupa dokuczają wielu ludziom. Utrudniają prowadzenie czynnego trybu życia, a nawet zmuszają do leżenia w łóżku. Mogłoby się zdawać, że wraz z postępem cywilizacji, uwolnieniem człowieka od wielu ciężkich robót, staną się rzadsze. Tymczasem dzieje się odwrotnie: właśnie w krajach wysoko uprzemysłowionych coraz więcej osób, i to nie tylko starszych, cierpi na bóle kręgosłupa. Specjaliści uznali je za schorzenie cywilizacyjne, które należy traktować na równi z miażdżycą czy otyłością. Najczęściej jego przyczyną jest choroba dyskowa, zwana też dyskopatią. U jej podstaw leży zwyrodnienie. Dysk, czyli położona między kręgami chrząstka z galaretowatym jądrem, spełnia dwojaką rolę: stawu między kręgami i amortyzatora. W wyniku zwyrodnienia następuje upośledzenie obu tych funkcji. Z czasem proces chorobowy zaczyna obejmować również stawy międzywyrostkowe kręgosłupa, wiązadła oraz torebki stawowe. To właśnie owe zmiany wywołują tak nieznośne, choć niegroźne dla życia, dolegliwości.

Zaparcia

Wiele osób cierpi na zaparcia. Przyczyną tej dolegliwości jest zwolnione opróżnianie się przewodu pokarmowego. Niestrawione resztki pokarmowe zalegają w jelitach, wydzielając trujące substancje, które przenikają do tkanek. Prowadzi to do złego samopoczucia, utraty apetytu i ogólnego osłabienia. Przyczyny zaparć bywają różne. Te, które są wywołane przeszkodą mechaniczną (np. zwężeniem jelita) lub są objawem niektórych chorób, wymagają leczenia farmakologicznego bądź nawet operacyjnego, o czym decyduje lekarz. Częste jednak są zaparcia przewlekłe, zwane też nawykowymi, w których można pomóc sobie samemu przestrzegając pewnych zachowań i dietetycznych rygorów.
Rozróżnia się trzy rodzaje zaparć przewlekłych:
• atoniczne, w których jelita są „leniwe", mają upośledzoną zdolność do obkurczania się i dlatego pokarm przechodzi przez nie powoli;
• kurczowe, w których występują bóle brzucha, wzdęcia, a czasem słyszalne na odległość kruczenia. Kał ma grubość ołówka lub przypomina kał owczy (twarde kulki);
• odbytnicze, nie powodujące na ogół dolegliwości poza uczuciem zalegania kału w odbytnicy.

Aspiryna

Aspiryna, czyli kwas acetylosalicylowy, działa przeciwzapalni przeciwgorączkowo i przeciwbólowo. Dlatego jest przydatna zarówno w leczeniu zwykłego przeziębienia, ja również znacznie poważniejszych schorzeń. Stosuje sieją w zaostrzeniu chord by reumatycznej, bólach stawów, głowy, nerwobólach, a także w chorobach, przebiegających z gorączką. Prawdopodobnie z powodu częste| go stosowania aspiryny w schorzeniach reumatycznych upowszechnił się opinia, że uszkadza ona serce. Tym czasem sercu szkodzi reumatyzm, nie aspiryna, która bywa nawet stosowana jako środek zapobiegający zawałowi serca. Przeciwdziała bowiem skupianiu się płytek krwi w surowicy, a tym samym chroni przed powstawaniem w tętnicach zakrzepów, które mogłyby utrudniać swobodny przepływ krwi, m.in. przez naczynia wieńcowe serca. Musimy jednak pamiętać, ze ten wszechstronny lek ma kilka wad. Przede wszystkim może uszkadzać śluzówkę przewodu pokarmowego, co nie jest niczym przyjemnym w większości przypadków podczas stanu zapalnego.