Plastiki w gospodarstwie

Wyroby z tworzyw sztucznych nie są u nas nowością. Od dawna używamy ich również w gospodarstwach domowych. Kiedyś jednak nie było w sklepach takiej obfitości plastikowych wyrobów jak teraz. Sprowadza się je z Zachodu, a i sporo rodzimych producentów zajęło się ich wytwarzaniem. Konkurencja sprawia, że wyroby te są coraz ładniejsze, bardziej kolorowe, mają coraz wymyślniejsze kształty. Nic dziwnego, że trudno się nieraz oprzeć, aby czegoś nie kupić. Najczęściej jednak nie zadajemy sobie trudu, by przeczytać etykietkę i dołączoną do wyrobu ulotkę, dowiedzieć się, z jakiego tworzywa został wykonany i do czego jest przeznaczony. Naczynia z tworzyw sztucznych nie nadają się też do przechowywania tłuszczów ani tłustych potraw i produktów mlecznych, a to dlatego, że tłuszcz powoduje rozpuszczanie się niektórych substancji stosowanych jako dodatki do wyrobu tworzyw. Istnieje zatem ryzyko, że substancje te mogą przedostać się do żywności. Ponadto cząsteczki tłuszczu mogą przenikać w głąb tworzywa, gdzie jełczeją, pozostawiając trwały przykry zapach. Kiedy potem w pojemniku będziemy przechowywać inne potrawy, wchłoną one nieprzyjemny smak i zapach.

Sokowirówka

O potrzebie nabycia tego pożytecznego sprzęt mówimy zazwyczaj wtedy, gdy w rodzinie ma się pojawić dziecko. I słusznie, gdyż pożywienie niemowlęcia musi być uzupełniane świeżymi sokami owocowymi, które najlepiej robić w domu. Jednak nie tylko niemowlęta potrzebują soków ze świeżych warzyw lub owoców. Powinno się go pić codziennie, a im bardziej będzie urozmaicony, tym lepiej. W sokach są wszystkie witaminy i sole mineralne, które zawierają warzywa i owoce. Jedynie błonnik zostaje oddzielony w procesie wyciskania. Dlatego soki takie mogą być spożywane bez obaw nawet przez osoby, które ze względu na dolegliwości przewodu pokarmowego nie tolerują świeżych warzyw i owoców. Jeśli codziennie wypijemy trzy szklanki soku, to tak, jak byśmy zjedli 1,5 kg owoców i warzyw. W każdym domu, bez względu na to, czy są w nim małe dzieci, czy tylko osoby dorosłe, powinna się znajdować sokowirówka. Obracająca się z ogromną szybkością tarka ściera wkładane produkty na miazgę, wyrzuca ją na sita, na których następuje odwirowanie soku. Sok wypływa na zewnątrz, sucha miazga pozostaje w specjalnym zbiorniku,

Przystrojenie balkonu

Różnokolorowe kwiaty powinny zdobić balkon od wiosny do jesieni, toteż zamiast tradycyjnych czerwonych pelargonii proponujemy posadzenie wielu innych roślin. Wiosną zakwitają: gęsiówka, floks szydlasty, pierwiosnek, żagwin i za wciąg; zimują one dobrze w skrzynkach, jeśli tylko jesienią nie są zalewane przez wodę deszczową, która zimą zamarza. O tej porze roku kwitną również typowe balkonowe gatunki: bratki, niezapominajki i stokrotki, które trzeba w połowie lata wymienić na rośliny kwitnące jesienią, np. na chryzantemy karłowe, begonię bulwiastą, wrzośce. Bardzo długo, aż do mrozów, kwitną aksamitki, nasturcje i cynie. Najciekawsze efekty kolorystyczne uzyskujemy sadząc kwiaty o zdecydowanych kolorach i o różnym pokroju (wysokie, niskie i zwisające), np. żółte niskie aksamitki, nieco zwisającą szafirową lobelię, wyprostowane czerwone szałwie lub też różnokolorowe bratki z jaskrawopomarańczową dimorfoteką. Dobierając rośliny, trzeba jednak pamiętać o różnorodnych ich wymaganiach, więc lepiej najpierw zaopatrzyć się w książkę z opisem ich hodowli.

Noże kuchenne

Każdy nóż powinien być wykonany ze stali nierdzewnej, bo tylko taki zapewnia zachowanie czystości. Uchwyt może być drewniany, metalowy lub z tworzywa sztucznego. Modne są obecnie uchwyty bardzo kolorowe, prawdziwym zaś „hitem" stały się noże, których ostrza — wykonane techniką laserową - nigdy się nie tępią i są praktycznie nie do zniszczenia. Jedyną ich wadą jest wysoka cena. Do chleba najlepsze są noże długie, o dość szerokich ostrzach i wyprofilowanym uchwycie. Mogą to być noże-piły, którymi dobrze się kroi zwłaszcza chleb o twardej skórce, ale równie dobre są noże z gładkimi ostrzami. Część tnąca powinna być wyraźnie wysunięta w dół, poza linię uchwytu, co chroni palce przed uderzeniem w deskę podczas krojenia. Noże do jarzyn mają bardzo zróżnicowaną wielkość, od zupełnie małych, nadających się do obierania drobnych jarzyn, jak fasola czy groszek, do dużych, przeznaczonych do krojenia i siekania twardych warzyw. I to właśnie te noże powinny mieć część tnącą wysuniętą mocno w dół, by zapewnić nam pewny chwyt i stabilną możliwość cięcia

Budżet domowy

Innym znakomitym sposobem uzyskania umiejętności panowania nad domowym budżetem jest skrupulatne zapisywanie - na co i ile wydajemy. Zapiski takie robi się w zwykłym zeszycie w odpowiednich rubrykach (na żywność, środki czystości itp.), by można było co tydzień podsumować zarówno wydatki w poszczególnych grupach, jak i łączne. Codzienne zapisywanie wydatków tylko początkowo wydaje się żmudne. Zapewniam, że bardzo szybko nabiera się wprawy i na tę czynność nie trzeba więcej niż 10-15 minut każdego dnia. Po miesiącu skrupulatnego liczenia często dochodzi się do zaskakujących wniosków, które zmuszają do zrewidowania dotychczasowej gospodarki domowym budżetem. Rzut oka na zsumowane liczby może doprowadzić do decyzji drastycznie ograniczających niektóre wydatki, np. na napoje czy słodycze. Nie żałujmy więc czasu i odrobiny wysiłku, aby wyrobić w sobie nawyk życia z ołówkiem w ręku. Nie będzie to czas stracony! Gdy wszystko stanie się bardziej przejrzyste zyskamy spokój i więcej pewności siebie.

O rozdrabniaczu słów kilka

Od dawna można u nas kupić urządzenie, które po zainstalowaniu w zlewozmywaku rozdrabnia i miele domowe odpadki - obierki ziemniaków, skórki owoców, resztki jedzenia z talerzy i garnków, małe pestki z owoców, a nawet drobne kości, np. z drobiu. Rozdrabniacz-młynek nie utrudnia korzystania ze zlewozmywaka: nadal można w nim myć naczynia, dodatkowo można nad nim obierać ziemniaki, owoce, warzywa, a nawet podłączyć automatyczną zmywarkę naczyń. Rozdrabniacz, którego podstawową częścią jest silnik elektryczny, wykonany jest z materiałów wodoodpornych, nieczułych na korozję materiałów. Mocuje się go w otworze odpływowym zlewozmywaka i przez tradycyjne rurki łączy z głównym odpływem kanalizacji domowej. Wymaga niewielkiego zużycia energii elektrycznej, wody, a silnie rozdrobnione odpadki wyrzucane do zlewu nie zatykają kanalizacji. Młynek sprawia, że zmniejsza się ilość śmieci, jakie wynosimy z domu; ułatwione jest utrzymanie czystości w domu; eliminujemy te odpadki, które po krótkim czasie zaczynają wydzielać przykry zapach - a to moi drodzy jest naprawdę bardzo ważne

Przygotowanie do biesiady

Zacznijmy od początku. Talerze ustawiamy w kolejności podawanych potraw. Noże i łyżki powinny znaleźć się po prawej stronie nakrycia, widelce po lewej, również w kolejności podawanych potraw; łyżeczko i widelczyki do tortu - za talerzem podstawowym, równolegle do krawędzi stołu, podobnie jak kieliszki i szklanki. Do ryb podajemy oddzielne sztućce. Półmiski z potrawami ustawiamy na środku stołu, a jeśli nie ma na nim zbyt wiele miejsca, mogą stać na podręcznym stoliku, kredensie lub barku. Tam też stawiamy butelki z napojami, pieczywo, zapasowe talerze i sztućce. Istotnym elementem dekoracyjnym stołu są kwiaty. Ustawiamy je w płytkich naczyniach, aby nie przeszkadzały osobom siedzącym naprzeciw siebie. Ważne jest też odpowiednie oświetlenie stołu. Najlepiej, by lampa, po rozstawieniu stołu, nisko zwisała nad jego środkiem, choć jest to możliwe jedynie, gdy jest wyposażona w długi kabel, który da się przeciągnąć przez hak wbity w sufit nad stołem, Viola! Teraz wystarczy zasiąść do stołu. Smacznego!

Stół w kuchni

Stół i stojące przy nim krzesła to - oprócz łóżka - najważniejsze meble w naszym domu. Stół skupia domowników, jest nierzadko jedynym miejscem, gdzie - zabiegani - możemy być ze sobą przy wspólnym posiłku. Dlatego powinien być odpowiednio duży i tak ustawiony, aby można było wygodnie z niego korzystać. Jednym z rozwiązań jest obszerna kuchnia, w której zmieści się duży stół z miejscem dla wszystkich domowników. Niestety, w większości naszych mieszkań jest zazwyczaj zupełnie inaczej - kuchnie są bardzo małe. Dobrym sposobem na powiększenie kuchni jest połączenie jej z pokojem dziennym, czyli urządzenie tzw. otwartej kuchni, lub, jak kto woli aneksu kuchennego. Rozwiązanie to daję szansę na posiadanie stołu z prawdziwego zdarzenia. Wymaga jednak sporych prac remontowych i wyburzenia ściany, na co nie tak łatwo się zdecydować, i co może pochłonąć dużo środków. Choć z drugiej strony spożywanie posiłków przy malutkim blacie niczym. Gigant w krainie liliputów nie jest niczym przyjemnym.

Jad Kiełbasiany

Zatrucie jadem kiełbasianym, zwykle niebezpiecznym rodzajem zatrucia pokarmowego, które zawsze zagraża życiu chorego. Większość zatruć ma miejsce na wsi, a ich częstą przyczyną są zakażone przetwory własnej produkcji: konserwy mięsne i warzywne solone i wędzone ryby, peklowane i solone mięsa, domowe wędliny. (Uwaga: z ryb nie wolno przygotowywać konserw sposobem domowym). Objawy zatrucia występują zwykle w ciągu 12-24 godzin po spożyciu skażonego pokarmu lub mogą pojawić się później, co daje lepsze rokowania. Mogą być poprzedzone zaburzenia;?, źołądkowo-jelitowymi, jak: bóle żołądka, zawroty głowy, nudności, wymioty i biegunka, które często są traktowane jako zwykła niedyspozycja przewodu pokarmowego. Jad w wyniku działania powoduje niewyraźne i podwójne widzenie, opadnięcie powiek, brak zdolności reagowania na światło, chrypkę, osłabienie głosu lub bezgłos oraz utrudnienie połykania i ból gardła (porażenie mięśni krtani i gardła) oraz zaburzenia słuchu. Pojawia się też postępujące porażenie mięśni szyi i kończyn oraz zmniejszenie wydzielania śliny, śluzu i potu. Temperatura ciała obniża się i to jest dodatkowym sygnałem rozpoznawczym i ostrzegawczym w tym schorzeniu. W razie wystąpienia objawów zatrucia należy ja najszybciej umieścić chorego w szpitalu. Rokowanie zależy od wielkości spożytego jadu oraz od wczesnego rozpoczęcia leczenia.

Na czym smażyć

Spośród dostępnych olejów do smażenia najlepszy jest olej rzepakowy, występujący w handlu pod nazwą uniwersalny. To już nie jest ten negatywnie oceniany przed laty wysokoerukowy olej rzepakowy. W wyniku wieloletnich prac hodowlanych otrzymano rzepak niskoerukowy oraz tzw. podwójnie zerowy bezerukowy. W odmianach tych zamiast kwasu erukowego występuje kwas oleinowy, w związku z czym olej rzepakowy jest bardzo zbliżony składem chemicznym do oliwy z oliwek - dominującego tłuszczu w krajach śródziemnomorskich. Natomiast oleju słonecznikowego i sojowego należy używać na surowo, dodając do sałatek, majonezów i sosów. Masło i margaryny nie nadają się do smażenia ze względu na niską temperaturę topnienia, a ponadto zawarta w nich woda gwałtownie paruje, powodując rozpryskiwanie tłuszczu. Tłuszcze te można stosować tylko do smażenia produktów niewymagających wysokiej temperatury, np. jaj. Pamiętajmy, że zbyt długie ogrzewanie tłuszczu zarówno w warunkach domowych, jak i podczas procesów technologicznych powoduje, obok niszczenia wartościowych składników, powstawanie substancji toksycznych, często rakotwórczych.

Zaparcia

Wiele osób cierpi na zaparcia. Przyczyną tej dolegliwości jest zwolnione opróżnianie się przewodu pokarmowego. Niestrawione resztki pokarmowe zalegają w jelitach, wydzielając trujące substancje, które przenikają do tkanek. Prowadzi to do złego samopoczucia, utraty apetytu i ogólnego osłabienia. Przyczyny zaparć bywają różne. Te, które są wywołane przeszkodą mechaniczną (np. zwężeniem jelita) lub są objawem niektórych chorób, wymagają leczenia farmakologicznego bądź nawet operacyjnego, o czym decyduje lekarz. Częste jednak są zaparcia przewlekłe, zwane też nawykowymi, w których można pomóc sobie samemu przestrzegając pewnych zachowań i dietetycznych rygorów.
Rozróżnia się trzy rodzaje zaparć przewlekłych:
• atoniczne, w których jelita są „leniwe", mają upośledzoną zdolność do obkurczania się i dlatego pokarm przechodzi przez nie powoli;
• kurczowe, w których występują bóle brzucha, wzdęcia, a czasem słyszalne na odległość kruczenia. Kał ma grubość ołówka lub przypomina kał owczy (twarde kulki);
• odbytnicze, nie powodujące na ogół dolegliwości poza uczuciem zalegania kału w odbytnicy.

Kiełki

Nie tylko otręby, ale i kiełki trafiają na nasze stoły, powinniśmy jednak jadać je znacznie częściej, gdyż są to prawdziwe skarby nie| bez racji nazywane pokarmem życia. Kiełki zawierają dużo witamin (C oraz z grupy B), składników mineralnych i naturalnego błonnika J
Można je sporządzać z nasion rzodkiewki, słoneczników, rzeżuchy, lnu, lucerny siewnej, gorczycy, zielonego groszku, pszenicy. Przebrane i opłukane nasiona wsypujemy do słoika, zalewamy wodą, przykrywamy gazą] Po 8 godzinach wodę wylewamy, nasiona dwa razy dziennie płuczemy], aby były stale wilgotne. W czasie kiełkowania słoik przechylamy dnem do góry pod kątem 45°, aby woda ściekała, i ustawiamy w ciepłym, ciemnym miejscu. Pszenicę lub rzeżuchę możemy wysiać na wilgotną ligninę ułożoną na talerzyku odwróconym dnem do góry. Czas kiełkowania dla pszenicy wynosi 1 -2 dni, dla słonecznika 2 dni, rzodkiewki 5, lucerny 5-M dni. Kiełki można dodawać do różnego rodzaju sałatek i surówek.