Papryka

Dla potrzeb europejskiej kuchni sprowadzana jest z Indii, a dla medycyny ludowej odkryto paprykę na Węgrzech, gdzie nazwano ją pieprzem tureckim. Suszoną, zmieloną i odpowiednio przechowywaną dodaje się, aby podkreślić smak i aromat dań często dość prostych i niekosztownych. Udowodniono, że pieprz turecki, stosowany z umiarem, ma korzystny wpływ na zdrowie człowieka. Poza tym, że zawiera dużo witaminy A i C oraz witamin z grupy B, pomaga przy trawieniu i absorpcji cennych dla organizmu substancji czynnych: białek, węglowodanów itp. oraz ułatwia wydalanie niestrawionych części pokarmu. To bardzo ważna informacja dla pań domu, które - uprzedzone do ostrych potraw i z obawy przed przyprawami - sporządzają dania niesmaczne i mdłe tak „zdrowe", że nie można ich zjeść. Jednocześnie, przy „dosmaczaniu" naszych potraw należy jednak pamiętać o tym, żeby nie dodawać ich zbyt wielu. Pieprz turecki jest chyba najbardziej niebezpieczny ze wszystkich przypraw ~ użyty w nadmiarze przygłusza inne składniki potrawy

Bóle kręgosłupa

Bóle kręgosłupa dokuczają wielu ludziom. Utrudniają prowadzenie czynnego trybu życia, a nawet zmuszają do leżenia w łóżku. Mogłoby się zdawać, że wraz z postępem cywilizacji, uwolnieniem człowieka od wielu ciężkich robót, staną się rzadsze. Tymczasem dzieje się odwrotnie: właśnie w krajach wysoko uprzemysłowionych coraz więcej osób, i to nie tylko starszych, cierpi na bóle kręgosłupa. Specjaliści uznali je za schorzenie cywilizacyjne, które należy traktować na równi z miażdżycą czy otyłością. Najczęściej jego przyczyną jest choroba dyskowa, zwana też dyskopatią. U jej podstaw leży zwyrodnienie. Dysk, czyli położona między kręgami chrząstka z galaretowatym jądrem, spełnia dwojaką rolę: stawu między kręgami i amortyzatora. W wyniku zwyrodnienia następuje upośledzenie obu tych funkcji. Z czasem proces chorobowy zaczyna obejmować również stawy międzywyrostkowe kręgosłupa, wiązadła oraz torebki stawowe. To właśnie owe zmiany wywołują tak nieznośne, choć niegroźne dla życia, dolegliwości.

Czy muzyka leczy?

Czy muzyka leczy? Czy nuty mogą zastąpić witaminy, a najnowszy przebój pomoże pozbyć się kataru? Oczywiście nie! A jednak anestezjologia wykorzystuje muzykę jako pomocniczy element terapii. Stosuje się muzyczne „znieczulenie" podczas trudnych zabiegów stomatologicznych. Odpowiednio dobrana muzyka pomaga przygotować psychicznie pacjenta do operacji. Muzyczne tło towarzyszące zdrowieniu człowieka niewątpliwie też przyśpiesza proces rehabilitacji, wiadomo bowiem, że pokonanie choroby zależy w dużym stopniu od psychicznego nastroju pacjenta.

Przede wszystkim jednak muzyka ma walor profilaktyczny. Nie leczy chorób, ale im zapobiega. Nikt nie powie, że słuchanie Beethovena usunie wrzód żołądka, ale z pewnością może sprawić, by ten wrzód w ogóle nie powstał. Bo choroba ta, podobnie jak zawał mięśnia sercowego i nadciśnienie, należy do grupy chorób psychosomatycznych, których źródeł trzeba szukać w psychice. Najszybciej rozwijają się one pod wpływem stresu. Muzyka może być zatem czynnikiem, który niezwykle skutecznie ureguluje nasz nastrój.

Nerwica

Bywają ludzie, u których z różnych powodów (atmosfera w rodzinie, sposób wychowania, typ układu nerwowego) wykształciły się i utrwaliły nerwowe sposoby zachowania. Są zwykle niespokojni i niecierpliwi, kłótliwi albo nadwrażliwi. Bardzo łatwo ich dotknąć i urazić. Ludzie o takich cechach osobowości nie są jednak skazani na nerwowość. Praca nad sobą pozwala im na zmianę swoich reakcji. Wiele osób przeżywając silne emocje, np. przed egzaminem lub trudną rozmową, czuje słabość w nogach, ma przyśpieszone bicie serca, duszność, bóle brzucha, biegunkę. U ludzi zdrowych takie objawy występują rzadko i trwają krótko. Niekiedy jednak sytuacja stresowa mija, a dolegliwości pozostają, powtarzają się i nasilają. Przeżywane są z dużym niepokojem, czasem wręcz z lękiem przed śmiercią. Zaczynają się wizyty u lekarzy, wędrówki od specjalisty do specjalisty. Powtarzane wielokrotnie badania nie wykazują jednak schorzenia żadnego organu. Wreszcie pada rozpoznanie: nerwica. Należy wtedy udać się do terapeuty, który pomoże nam wrócić na właściwy tor życia.

Puchowe kołdry

Puchowe kołdry przestają być modne. Przez długie lata uważano, że są niezastąpione przy grypkach, chrypkach, łamaniu w kościach i bólach stawów, a przy tym najzdrowsze do spania. Służyły nieraz i służą nie tylko jednemu pokoleniu, nie prane, nie czyszczone i coraz cięższe od wchłoniętego kurzu i potu. Pranie kołder i poduszek z pierza jest dość skomplikowane. Robi się to raczej rzadko, dlatego brudny puch i pierze są doskonałym miejscem rozmnażania się roztoczy - małych żyjątek, które dobrze się czują tam, gdzie gromadzi się kurz, a więc w naszych poduszkach i kołdrach. Roztocze wywołują często rozmaite alergie: kichanie, drapanie w gardle i kaszel. Wielu lekarzy uważa, że pierze i puch w naszych kołdrach, pierzynach i poduszkach, wchłaniające nie tylko brud i pot, ale i nie przepuszczające powietrza, mogą być przyczyną astmy, reumatyzmu, zapalenia mięśni. Osoby śpiące w „puchach" pocą się i przegrzewają. We śnie odkrywają się, aby się ochłodzić. Takie gwałtowne ochłodzenie rozgrzanego ciała jest często przyczyną przeziębień i innych dolegliwości.

Maliny

Maliny przy dobrej pielęgnacji obficie owocują już w drugim roku po posadzeniu. Korzenie malin są wytrzymałe na mróz, natomiast pędy i pąki zimą mogą przemarzać. Maliny kwitną dość późno, toteż kwiaty bardzo rzadko przemarzają wiosną. Krzewy te wymagają gleby żyznej i wilgotnej. Nieźle rosną także na glebach lżejszych, dobrze uprawionych i dość zasobnych w wodę. Szczególnie korzystne warunki do uprawy malin są na terenach o większej ilości opadów i bardzo żyznych glebach. Przy odpowiednim doborze odmian maliny zbiera się cały lipiec. Znane są także odmiany owocujące dwukrotnie. Po letnim owocowaniu kwitną one ponownie pod koniec lipca, a owoce dojrzewają, w zależności od odmiany, od połowy sierpnia aż do przymrozków. Do najcenniejszych odmian owocujących tylko latem należy Mailing Promise. Krzew jest dorodny, owocuje obficie. Owoce są duże, szerokostożkowe, czerwone, bardzo smaczne, nadają się do zamrażania i innego przetwarzania. Odmiana Mailing Seedling owocuje znacznie obficiej niż Mallling Promise, jest bardziej wytrzymała na mróz i odporna na choroby. Owoce ma bardzo duże, szerokostożkowe, czerwone.

Kuracja pszenna

Pszenicę jemy na ogół w postaci płatków, kasz, otrąb i mąki. Najwyższą jednak wartość ma całe ziarno, w którego łusce znajduje się wiele cennych witamin, związków mineralnych, a także tłuszcz oraz błonnik. Większość składników odżywczych skupia się w zarodku ziarna. Kurację pszeniczną zaleca się przeprowadzać dwa razy w roku, najlepiej w połowie marca i września. Jest wtedy najskuteczniejsza. Ma działanie oczyszczające i regenerujące organizm, ponadto korzystnie wpływa na cerę. Kuracja trwa 7 dni. Jej podstawą jest ziarno pszenicy. Dziennie spożywa się go 12-15 dag, co objętościowo odpowiada pojemności kubeczka po polskim jogurcie. Ziarna myje się, wsypuje do naczynia i zalewa wodą — 2 cm ponad powierzchnią ziaren. Rano w tej samej wodzie gotujemy pszenicę na małym ogniu do czasu, gdy ziarenka lekko popękają. Wtedy pszenica jest gotowa do spożycia. Do ugotowanej pszenicy nie wolno dodawać soli ani żadnych przypraw. Można dodać rodzynków lub innych suszonych owoców. Porcję tę należy podzielić na kilka posiłków. Podczas kuracji można jeść także sezonowe świeże owoce i warzywa.

Węgiel leczniczy

Węgiel leczniczy {Carbo meaic należy do najpopularniejszych. I Jest tani, można go kupić bez recepty. Węgiel ma silne właściwości pochłaniające. Wiąże on różne substancje: cząsteczki związków chemicznych, toksyny wydzielane przez bakterie, gazy powstające w przewodzie pokarmowym - przez co substancje te stają się nieczynne, a zatem nie szkodzą organizmowi. Stąd właśnie wszechstronne zastosowanie tego środka. Bywa on przydatny zarówno w leczeniu biegunek bakteryjnych, m.in. czerwonki i salmonellozy, a nawet duru brzusznego, jak i zatruć środkami chemicznymi, np. solami metali ciężkich, alkaloidami, kwasem acetylosalicylowym i wieloma innymi. Aby pozbyć się całej toksycznej substancji, która przy zatruciu trafia do przewodu pokarmowego, należałoby przyjąć bardzo dużo węgla, nawet kilkanaście opakowań na raz. Ponieważ takich dawek się nie stosuje, zrozumiałe jest, że leczenie samym węglem nie zawsze bywa wystarczające. Poza tym węgiel nie zabija drobnoustrojów ani nie przeciwdziała ich mnożeniu się. Żyjąc w przewodzie pokarmowym, mogą więc one dalej wytwarzać toksyny.

Choroby w wodzie

Około 80 proc. wszystkich znanych chorób może mieć bezpośredni związek z czystością wody. Ostrzeżenie to dotyczy także nas, żyjących w kraju, w którym i w wyniku degradacji środowiska woda staje się coraz gorsza. Chlor, związki chloropochodne, w tym rakotwórcze i mutagenne, np. chloroform powstający podczas dezynfekcji wody chlorem, fenole, metale ciężkie, azotany i azotyny, pozostałości środków ochrony roślin - to tylko niektóre zanieczyszczenia mogące dostać się do organizmu, w wyniku picia i używania zanieczyszczonej wody. Jednym z dostępnych sposobów poprawienia czystości, smaku i zapachu chlorowanej wody wodociągowej jest zainstalowanie domowych filtrów uzdatniających wodę. Jest ich w sprzedaży wiele - do końca maja br. PHZ wydał atesty 15G typom filtrów. Każdy filtr składa się z obudowy oraz z jednego lub kilku wkładów usuwających zanieczyszczenia wody. Wkłady mogą być: ceramiczne, włókninowe, węglowe, z węglem pokrytym warstwą srebra.

Nadmiar witamin

Przyjmowanie witaminy PP bez wskazań lekarza może nasilać objawy choroby wrzodowej ze względu na silną kwasowość tej witaminy, wywoływać bóle brzucha, nudności i biegunkę. Nadużywanie witaminy PP może powodować zaburzenia I rytmu serca, a także świąd, wysypkę oraz nadmierne rogowacenie skóry. Pogarszają także tolerancję glukozy, doprowadzając nawet do rozwoju cukrzycy. Witamina B12 w dawce 15 mg dziennie może wpłynąć na zmianę rytmu serca, być przyczyną złego samopoczucia i wzmożonej pobudliwości nerwowej. Czasem aż trudno się oprzeć kuszącym reklamom preparatów witaminowych, którym przypisuje się właściwości hamujące proces starzenia, potęgujące żywotność czy seks. Sięgamy więc po cudowne kapsułki, a jednak. Poważne konsekwencje możemy ponosić w razie przedawkowania witamin, które rozpuszczają się w tłuszczach i mogą odkładać się w organizmie. Na przykład przy przedawkowaniu preparatów farmakologicznych zawierających witaminę A możemy odczuwać osłabienie mięśni, mogą też pojawić się owrzodzenia skóry, łysienie, wytrzeszcz oczu oraz sztywność kończyn. Równie niebezpieczne jest niewłaściwe użycie preparatów z witaminą D, która w większych ilościach okazuje się toksyczna.

Lipa

Kwiaty lipy są od dawna znanym i cenionym surowcem leczniczym. Zbiera się je - od początku kwitnienia wraz z szypułką i przykwiatkiem w formie lancetowatego listka. Suszyć je należy w ciemnym, przewiewnym pomieszczeniu po rozłożeniu cienką warstwą na papierze. Gdy wyschną, przechowuje się je w szczelnie zamkniętych pudełkach. Kwiaty lipy szeroko- i drobnolistnej zawierają flawonoidy, olejek eteryczny, związki śluzowe, fitosterole, trój-terpeny i kwasy organiczne. Składniki zawarte w kwiatach lipy pobudzają wydzielanie z gruczołów trawiennych, zwiększają wytwarzanie soku żołądkowego, żółci i moczu. Poprawiają więc trawienie i przyswajanie pokarmów oraz wydalanie toksycznych produktów przemiany materii. Bogata zawartość śluzów działa osłaniająco na śluzówkę żołądka. Kwiaty lipy są przede i wszystkim znanym od wieków środkiem napotnym, korzystnym w leczeniu przeziębień, angin, gryp oraz zapaleń oskrzeli i płuc. Mają również działanie uspokajające, przynoszą ulgę w nerwobólach.

Higiena stóp

Po umyciu dobrze jest wetrzeć w stopy dermosan lub maść z witaminą A. Wskazane jest także używanie kremu złuszczającego zrogowaciały naskórek. Stosuje się go co kilka dni, dzięki czemu skóra na piętach jest gładka i miękka. Gdy na stopach pojawiają się modzele lub nagniotki, można próbować usunąć je smarując specjalnymi maściami. Jeśli nie da to rezultatów, trzeba zwrócić się do pedicurzystki, a czasem nawet do chirurga. Paznokcie obcinamy (najlepiej cążkami), co 3-4 tygodnie zawsze po uprzednim wymoczeniu stóp. Nie należy obcinać ich zbyt krótko ani nadmiernie wycinać po bokach, gdyż grozi to wrastaniem w boczne ścianki palca. Wrastające paznokcie wymagają zabiegu chirurgicznego. Na podeszwach pojawia-ją się często brodawki. Nie są to odciski, jak sądzą niektórzy, lecz choroba wirusowa. Brodawka głęboko wrasta w naskórek i powoduje dość silny ból podczas chodzenia. Leczenie polega na złuszczaniu (chore miejsca smaruje się 20-procento-wą maścią salicylową), zamrażaniu ciekłym azotem, łyżeczkowaniu lub elektro-koagulacji. W razie skłonności do odrastania wskazany jest zabieg chirurgiczny,

Co pić?

Wody mineralne mogą pochodzić z naturalnych źródeł albo być sztucznie nasycone solami mineralnymi. Niektóre z nich (alkaliczne, siarczone, siarczkowe, solanki) mają działanie lecznicze i nie mogą być pite przez wszystkich. Szczegółowe zalecenia podane są na etykietach. Niektóre wody mineralne, tzw. stołowe, są gazowane dwutlenkiem węgla. Działają one pobudzająco, wzmagają apetyt, przyspieszają przemianę materii, ale nie mogą być pite przez osoby cierpiące na dolegliwości przewodu pokarmowego, np. wzdęcia, niestrawność. Napoje gazowane są produkowane z wody pitnej nasyconej dwutlenkiem węgla. Mogą być bez dodatków (woda sodowa) lub z dodatkami kwasów spożywczych, cukru, soków owocowych, witamin, barwników smakowych i zapachowych (lemoniada, oranżada, cytronela). Woda sodowa o temperaturze 10°C znakomicie gasi pragnienie, natomiast napoje gazowe słodzone - gorzej. W czasie upałów lepiej pić napoje gazowane z dodatkami soków warzywnych, przypraw korzennych bądź ziół. Gorzkawy smak mają toniki, gdyż zawierają niewielki dodatek chininy. Napoje silnie gazowane z zawartością kofeiny to Coca-cola, pepsi-cola i wiele podobnych do nich. Podaje się wyłącznie ochłodzone do temperatury 4°C.

Szkodliwe opalanie

Wiadomo, że słońce przyspiesza proces starzenia się skóry. Kąpiele słoneczne zażywane w nadmiarze mogą spowodować nowotwory skóry. Z drugiej jednak strony słońce działa korzystnie przy leczeniu wielu chorób skóry, np. trądziku młodzieńczego, egzemy, łuszczycy, bielactwa, łysienia plackowatego. Ma także dobroczynny wpływ przy anemii, nerwicach wegetatywnych, chorobach przemiany materii. Ponadto działa bakteriobójczo i wzmaga odporność organizmu. Jak więc się opalać, aby korzystać z dobroczynnego działania słońca, a jednocześnie unikać ujemnych skutków opalania? Osoby, którym lekarz zalecił opalanie się, powinny ściśle zastosować się do jego wskazówek, co do czasu i pory przebywania na słońcu. Mogą się opalać, ale ostrożnie i z umiarem, osoby zdrowe do trzydziestego roku życia. Skórę przed opalaniem należy posmarować środkiem zawierającym filtr słoneczny odpowiedni do karnacji. Dobry środek do opalania to taki, który jest bezbarwny, nie drażni skóry, nie zmywa się w wodzie ani nie rozpuszcza pod wpływem potu. Opalanie zaczynamy od kilkuminutowych naświetleń, by uniknąć poparzeń. Aby nie dopuścić do nadmiernego wysuszenia skóry, po opalaniu się trzeba posmarować ją kremem, tłustym lub nawilżającym.

Witamina D i K

Witamina D, zwana przeciwkrzywiczą, reguluje w organizmie gospodarkę wapniem i fosforem, bierze udział w tworzeniu kości - niedobór jej wywołuje krzywicę u dzieci, objawiającą się zgrubieniami w stawach kończyn i na żebrach, pałąkowatymi nogami oraz wadliwym rozwojem zębów. U ludzi dorosłych niedobór witaminy D prowadzi do rozmiękczenia i zniekształceń kości, zwiększając ich podatność na złamania. Witamina D może być wytwarzana w organizmie pod wpływem światła słonecznego, dlatego tak ważne są - szczególnie dla niemowląt i małych dzieci - kąpiele słoneczne.

Witamina K jest jednym z czynników warunkujących prawidłową krzepliwość krwi. Jest aktywna również w tworzeniu tkanki kostnej, ma właściwości antybakteryjne oraz przeciwbólowe. Do niedoboru witaminy K dochodzi rzadko ze względu na jej zawartość w wielu produktach spożywczych, zwłaszcza pochodzenia roślinnego. Ponadto wytwarzają ją bakterie występujące w jelitach człowieka. Niedobory witaminy K bywają najczęściej następstwem leczenia antybiotykami.

Alergeny

Chory powinien szczegółowo opowiedzieć lekarzowi o swoich dolegliwościach, o okolicznościach występowania objawów i ich natężeniu - mówi doktor Doboszyńska. Jeżeli dolegliwości powtarzają się, lekarz zleca przeprowadzenie badań, tzw. testów skórnych, ułatwiających wykrycie alergenu. Badania przeprowadza się wtedy, gdy ustąpią dolegliwości alergiczne, np. katar sienny, pokrzywka, wypryski na skórze. Przeciwwskazaniem do ich wykonania jest zażywanie niektórych leków, dlatego chory powinien poinformować lekarza, jakie leki i kiedy przyjmował. Testy skórne wykonuje się na przedramieniu lub plecach. Kroplę alergenu pielęgniarka nakrapia na skórę specjalną pipetką. Następnie igłą lub ostrym nożykiem nakłuwa naskórek tak, aby nie zranić skóry właściwej, równocześnie w ten sam sposób wykonuje nakłucie z płynem kontrolnym i z histaminą. Podstawowy zestaw testów obejmuje: kurz domowy, roztocza kurzu domowego, pierze, sierść psa, kota, wełnę, pleśnie, pyłki traw, krzewów, drzew. Łącznie więc pielęgniarka wykonuje na skórze kilkanaście nakłuć. Badanie poszerzone obejmuje także: sierść konia, krowy, alergeny pokarmowe i pyłki poszczególnych gatunków roślin.

Jad Kiełbasiany

Zatrucie jadem kiełbasianym, zwykle niebezpiecznym rodzajem zatrucia pokarmowego, które zawsze zagraża życiu chorego. Większość zatruć ma miejsce na wsi, a ich częstą przyczyną są zakażone przetwory własnej produkcji: konserwy mięsne i warzywne solone i wędzone ryby, peklowane i solone mięsa, domowe wędliny. (Uwaga: z ryb nie wolno przygotowywać konserw sposobem domowym). Objawy zatrucia występują zwykle w ciągu 12-24 godzin po spożyciu skażonego pokarmu lub mogą pojawić się później, co daje lepsze rokowania. Mogą być poprzedzone zaburzenia;?, źołądkowo-jelitowymi, jak: bóle żołądka, zawroty głowy, nudności, wymioty i biegunka, które często są traktowane jako zwykła niedyspozycja przewodu pokarmowego. Jad w wyniku działania powoduje niewyraźne i podwójne widzenie, opadnięcie powiek, brak zdolności reagowania na światło, chrypkę, osłabienie głosu lub bezgłos oraz utrudnienie połykania i ból gardła (porażenie mięśni krtani i gardła) oraz zaburzenia słuchu. Pojawia się też postępujące porażenie mięśni szyi i kończyn oraz zmniejszenie wydzielania śliny, śluzu i potu. Temperatura ciała obniża się i to jest dodatkowym sygnałem rozpoznawczym i ostrzegawczym w tym schorzeniu. W razie wystąpienia objawów zatrucia należy ja najszybciej umieścić chorego w szpitalu. Rokowanie zależy od wielkości spożytego jadu oraz od wczesnego rozpoczęcia leczenia.

Dziecięce choroby zakaźne

Wywoływane są przez wirusy lub bakterie. Najłatwiej zarazić się nimi od rówieśników - w przedszkolu, szkole, na podwórku. Odporność, ale krótkotrwałą, na niektóre z nich przekazuje dziecku matka, przed niektórymi chronią szczepionki. Najpowszechniejszą chorobą zakaźną jest ospa wietrzna. Bardzo łatwo się nią zarazić, gdyż wirus ospy wietrznej bez przeszkód przenosi się w powietrzu. Bezcelowe jest, więc izolowanie chorego dziecka, gdyż nie uchroni to rodzeństwa przed zarażeniem. Ospę łatwo rozpoznać po charakterystycznej wysypce. Na skórze i błonach śluzowych pojawiają się pęcherzyki wypełnione płynem surowiczym. Po kilku dniach pęcherzyki przysycha-ją w swędzące strupki, które później same odpadają. Należy pilnować, aby dzieci nie zdrapywały strupków, bo może to spowodować wtórne zakażenie skóry i trwałe blizny. Zewnętrznie stosuje się środki łagodzące swędzenie i przyspieszające gojenie. Mimo przykrych nieraz dolegliwości skórnych ospa wietrzna jest chorobą łagodną, przebiegającą bez powikłań. Nie wynaleziono jeszcze przeciwko niej szczepionki. Ponieważ odporność przekazana przez matkę jest krótkotrwała, na ospę wietrzną może zachorować nawet kilkutygodniowe niemowlę.

Zioła szwedzkie

Są od dawna znane jako lek wszechstronny. Ich recepturę odnaleziono wśród zapisków słynnego szwedzkiego lekarza dr. Samsta, I który żył 104 lata. Na lek ten składa I się mieszanka z kilkunastu ziół. I Może ona być z powodzeniem stosowana jako pomocniczy środek I w leczeniu chorób skóry, oczu, I uszu, gardła, przewodu pokarmowego, dróg żółciowych, wątroby oraz chorób zakaźnych, bezsenności, reumatyzmu. Mieszankę tę można kupić w postaci suchej i jako nalewkę alkoholową. Do każdego opakowania załączona jest ulotka informująca, przy jakich dolegliwościach i chorobach lek ten można stosować, w jakim rozcieńczeniu i w jakich dawkach. Przeciwwskazaniem do przyjmowania leku są | ciężkie uszkodzenia wątroby, biegunki, ciąża, okres karmienia. Zdarza się, że stosowanie ziół może nasilić choroby uczuleniowe, np. nieżyt sienny dróg oddechowych. Ponieważ nazwa „zioła szwedzkie" nie jest zastrzeżona, w wielu naszych sklepach oferowane są różne podrabiane preparaty o tej nazwie. Oryginalne zioła szwedzkie są trudne do odtworzenia, gdyż nie rosną u nas, jednak niektórzy nasi producenci robią nalewki z ziół krajowych albo sprowadzanych i nazywają je szwedzkimi. Być może kompozycje te na coś pomagają, ale z oryginalnym preparatem niewiele mają wspólnego. Prawdziwe zioła szwedzkie mają firmowe opakowania i najlepiej kupować je w aptekach